„Anna Sułkowska-Migoń jest dyrygentką, której nazwisko koniecznie trzeba zapamiętać” – pisały francuskie media, gdy w 2022 roku wygrała konkurs dyrygencki La Maestra w Paryżu. Od tej pory datuje się jej świetna międzynarodowa kariera jako dyrygentki symfonicznej i operowej. Jest też zwyciężczynią prestiżowego konkursu La Maestra w Paryżu (2022), laureatką Neeme Jarvi Prize podczas Gstaad Conducting Academy 2023, Taki Alsop Fellowship Award Recipient 2022-2024, Paszportów Polityki 2022 w kategorii Muzyka Poważna, Koryfeusz Muzyki Polskiej 2022 w kategorii Odkrycie Roku jak i nagrody Młody Promotor Polski w kategorii kultura (2022). Współpracuje z orkiestrami w Polsce i zagranicą.

Zespół został założony w 2006 r. przez Andrzeja Kosendiaka. Przez 15 lat kierowała nim Agnieszka Franków-Żelazny, a od sezonu 2021/2022 funkcję tę pełni Lionel Sow. Chór szybko zdobył uznanie, wykonując zarówno repertuar a cappella, jak i duże formy oratoryjne, operowe i symfoniczne.

Współpracował z tak znakomitymi dyrygentami, jak Giovanni Antonini, Zubin Mehta, Masaaki Suzuki, Kirill Petrenko, Iván Fischer, Jacek Kaspszyk, Paul McCreesh, James MacMillan, Stephen Layton, Bob Chilcott czy Krzysztof Penderecki. Wystąpił na ponad 300 koncertach, m.in. w Berliner Philharmoniker, Barbican Centre i Royal Albert Hall w Londynie, Gewandhausie w Lipsku, Filharmonii Paryskiej i Salle Pleyel w Paryżu. Chór był wielokrotnie zapraszany na międzynarodowe festiwale, takie jak BBC Proms, Osterfestspiele Baden-Baden, International Ankara Music Festival, Gent Festival van Vlaanderen, Klarafestival, Lucerne Festival, George Enescu Festival czy Warszawska Jesień. Nawiązał współpracę m.in. z Budapest Festival Orchestra, Gabrieli Consort & Players, Il Giardino Armonico, Israel Philharmonic Orchestra, Bach Collegium Japan, Berliner Philharmoniker i NOSPR. Ważną częścią pracy zespołu są prawykonania muzyki chóralnej i wokalno-instrumentalnej m.in. takich kompozytorów, jak Krzysztof Penderecki, Agata Zubel, Roxanna Panufnik, Rafał Augustyn, Paweł Łukaszewski, Julia Wolfe czy Bob Chilcott.

W dyskografii Chóru NFM znaczące miejsce zajmuje seria nagrań pod dyrekcją Paula McCreesha (wyd. Winged Lion) uhonorowanych prestiżowymi nagrodami, jak również dwie płyty z muzyką Boba Chilcotta The Seeds of Stars oraz Canticles of Light zrealizowane dla wytwórni Signum. W kwietniu 2024 r. Łukasz Borowicz zrealizowany z udziałem zespołu otrzymał Fryderyka w kategorii Album roku – muzyka oratoryjna i operowa. Pod dyrekcją Lionela Sowa powstało Dance of Death, które we wrześniu 2025 r. otrzymało wyróżnienie Diapason d’Or.

Do najważniejszych wydarzeń sezonu artystycznego 2024/2025 należały uświetniający prezydencję Polski w Radzie Unii Europejskiej w 2025 r. koncert z Marin Alsop i NOSPR w Brukseli, trasa koncertowa z Enrico Onofrim i Orchestre national Auvergne-Rhône-Alpes oraz udział w prawykonaniu kompozycji Thierry’ego Escaicha Te Deum pour Notre-Dame w sezonie powtórnego otwarcia archikatedry w Paryżu.

Istniejąca od 1978 roku NFM Orkiestra Leopoldinum współpracowała z gronem uznanych artystów, jak choćby Krzysztof Penderecki, Daniel Hope, Richard Tognetti, Kolja Blacher, Julia Fischer, Nicola Benedetti, Timothy Ridout, Nils Mönkemeyer, Daniel Müller-Schott, Kian Soltani, Pablo Ferrández, Giovanni Sollima, Emmanuel Pahud, Radek Baborák, Sergei Nakariakov, Heinz Holliger, András Schiff, Konstanty Andrzej Kulka, Bartłomiej Nizioł, Krzysztof Jakowicz i Jakub Jakowicz, Piotr Anderszewski czy Jerzy Maksymiuk.

W ciągu niemal pięćdziesięciu lat swej działalności orkiestra osiągnęła znaczącą pozycję na polskiej scenie muzycznej. Należący do niej artyści poznali także różne metody prowadzenia zespołu i wypracowali własne podejście do muzyki, łączące emocjonalność brzmienia z klarownością faktury. Na te właśnie cechy gry NFM Orkiestry Leopoldinum zwracają uwagę krytycy, ceniąc jej wykonania również za niezwykłą ekspresję.

Zespół od początku był prowadzony przez wybitnych skrzypków liderów: Karola Teutscha, Jana Staniendę oraz wieloletniego koncertmistrza Zbigniewa Szufłata. Początkowo w znacznej mierze koncentrował się na repertuarze klasycznym, a nawet barokowym, później rozszerzył go aż do muzyki XX wieku. Pod kierownictwem kolejnego wybitnego artysty, Ernsta Kovacica, orkiestra rozpoczęła eksplorację nisz muzyki XX wieku. Owocem tej misji były rejestrowane w ostatnich latach nagrania płytowe, wśród których szczególną uwagę zwróciły albumy z utworami Ernsta Křenka (wyd. Capriccio i Toccata Classics), Leoša Janáčka (DUX), ze smyczkowymi transkrypcjami dzieł Albana Berga (Berg by Arrangement, Toccata Classics; uznany przez „The Sunday Times” za jedną z najlepszych płyt roku) i z Kunst der Fuge Bacha (CD Accord). Bardzo dobre recenzje uzyskały także dwie najnowsze płyty z Christianem Danowiczem jako liderem – Made in Poland (DUX) oraz Supernova (CD Accord), nagrane wspólnie z Atom String Quartet i uhonorowane nagrodami Fryderyk 2018 i 2019. W 2020 roku ukazał się pierwszy album zespołu zarejestrowany pod dyrekcją Josepha Swensena – znalazły się na nim utwory Debussy’ego i Czajkowskiego. Krążek uzyskał nominację do Fryderyka 2021. W latach 2014–2017 funkcję dyrektora artystycznego orkiestry pełnił Hartmut Rohde – altowiolista oraz wykładowca Universität der Künste Berlin – który koncentrował się na interpretacji dzieł romantycznych. Joseph Swensen, szef artystyczny orkiestry od września 2017 roku, poszerzył repertuar grupy o utwory zarówno klasyczne, jak i najnowsze. Od września 2023 roku dyrektorem artystycznym zespołu jest brytyjski skrzypek Alexander Sitkovetsky. Muzycy w marcu 2025 roku wystąpili na estradzie Narodowego Forum Muzyki wraz z Australian Chamber Orchestra, a od pulpitu poprowadził ich skrzypek Richard Tognetti. NFM Orkiestra Leopoldinum jest ponadto gospodarzem Leo Festiwalu, który zainaugurowany został w 2009 roku z okazji trzydziestolecia istnienia wrocławskiego zespołu.

NFM Orkiestra Leopoldinum występowała w najważniejszych salach Europy, takich jak Barbican Centre w Londynie, Usher Hall w Edynburgu, Philharmonie, Konzerthaus i Schauspielhaus w Berlinie, Konzerthaus w Wiedniu, Tivolis Koncertsal w Kopenhadze, Teatro Victoria Eugenia w San Sebastián, a także podczas najważniejszych europejskich festiwali: Edinburgh International Festival (jako orkiestra rezydująca w ramach programu Focus on Poland), Muziekfestival West-Brabant w Holandii, Bodenseefestival i Weilburger Schlosskonzerte w Niemczech, Echternach w Luksemburgu, Pablo Casals Festival i Festival du Périgord Noir we Francji, Festival Estoril Lisboa w Portugalii, Flanders Festival Ghent i Europalia w Belgii, Międzynarodowy Festiwal Wratislavia Cantans oraz Musica Polonica Nova we Wrocławiu, Wielkanocny Festiwal Ludwiga van Beethovena, a także Międzynarodowy Festiwal Muzyki Współczesnej „Warszawska Jesień”.

Należy do czołowych zespołów symfonicznych na polskiej scenie muzycznej, działa w ramach Narodowego Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego. W ostatnich latach orkiestrę prowadzili m.in. Jacek Kaspszyk, Benjamin Shwartz, Giovanni Antonini, Andrzej Boreyko, Philippe Herreweghe, Tõnu Kaljuste, Paul McCreesh, Eiji Oue, Krzysztof Penderecki, Stanisław Skrowaczewski, Lawrence Foster, Michael Schønwandt, Dima Slobodeniouk, Gilbert Varga, Mario Venzago i Antoni Wit. W latach 2017–2023 jej dyrektorem artystycznym był Giancarlo Guerrero. Od sezonu 2024/2025 funkcję tę sprawuje Christoph Eschenbach.

Pochodzi z Warszawy, mieszka w Hanowerze, koncertuje w Europie. Specjalizuje się głównie w muzyce epoki baroku i klasycyzmu. Potrafi jednak odnaleźć się również w wielu stylach muzycznych, stale poszukując powiązań muzyki poważnej z popularną. Niedawno debiutowała a hamburskiej Elbphilharmonie. Wystąpiła m.in. u boku Howarda Armana jako Semele w operze Haendla; Trevora Pinnocka jako Maria w „Lazarusie” Schuberta; Christiny Pluhar i L’Arpeggiaty podczas Baltic Sea Festival w Sztokholmie i w Herrenhausen w Hanowerze u boku Rolando Villazóna. Śpiewała partię Ismene w „Mitridate, re di Ponto” Mozarta pod batutą Philippe’a Jaroussky’ego. Kreowała rolę Kleopatry w „Giulio Cesare” Haendla wraz z Yuryim Mynenko, Nicholasem Tamagną i Rayem Chenezem w Warszawskiej Operze Kameralnej i tytułową rolę w operze Alessandra Scarlattiego „Griselda” u boku Soni Priny na festiwalu All’improvviso w Gliwicach.

Zespół specjalizuje się w wykonawstwie historycznym, koncentrując się na odkrywaniu mało znanego repertuaru z Europy Środkowej. Wykonuje przede wszystkim muzykę polskiego renesansu i baroku, od kompozycji kameralnych po dzieła oratoryjne i kantatowe. Wrocław Baroque Ensemble został założony w 2012 roku przez Andrzeja Kosendiaka i od początku funkcjonuje pod jego artystycznym kierownictwem, a obecnie jest jednym z zespołów działających przy Narodowym Forum Muzyki we Wrocławiu. Jego trzon tworzą wybitni instrumentaliści i śpiewacy z krajów europejskich (Polski, Czech, Wielkiej Brytanii i Niemiec).

Zespół może pochwalić się już bogatym katalogiem nagrań, który obejmuje se­rię albumów poświęconych twórczości kompozytorów polskiego baroku – Grze­gorza Gerwazego Gorczyckiego, Bartłomieja Pękiela, Marcina Mielczewskiego, Stanisława Sylwestra Szarzyńskiego, Mikołaja Zieleńskiego, Jacka Różyckiego, Marcina Leopolity, Kaspara Förstera i Mikołaja Dyleckiego (CD Accord). Albumy są dostępne na Spotify i dystrybuowane na całym świecie przez Naxos; zdobywają pozytywne recenzje m.in. na portalach MusicWeb International, ClassicsToday.com i Fanfare Archive. Pierwsza z płyt, z muzyką Gorczyckiego, otrzymała w 2013 roku Wrocławską Nagrodę Muzyczną, kolejne były nominowane do nagrody Fryderyk (w latach 2013, 2015, 2017–2021, 2023), w 2019 roku uzyskał tę nagrodę album Mielczewski II, a w 2021 – Mikołaj Zieleński (oba w kategorii „Album roku – muzyka dawna”). W 2015 roku ukazała się, nagrana wraz z Chórem Chłopięcym NFM pod dyrekcją Andrzeja Kosendiaka, płyta Salzburska Msza Maryjna z mu­zyką liturgiczną Mozarta. W 2022 roku zespół wydał pierwszą płytę winylową z Completorium Gorczyckiego oraz album Marcin Józef Żebrowski – Vesperae in Visitatione Beatae Mariae Virginis (nagrodzony Fryderykiem 2023 oraz nominowa­ny do Opus Klassik 2023).

Zespół gościł na znaczących festiwalach międzynarodowych, takich jak Wratislavia Cantans, Edinburgh International Festival, Ohrid Summer, Emilia Romagna Festival, Usedomer Musikfestival, Ljubljana Festival, „Varna Summer” International Music Festival, Schlesisches Musikfest, Leoš Janáček International Music Festival, Moravian Autumn, Lerici Music Festival czy Galway Early Music Festival, oraz występował w wielu miastach Polski i Europy.

Skrzypaczka, pedagog, badaczka, inicjatorka wydarzeń kulturalnych. Prowadzi klasę skrzypiec w Akademii Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie oraz zajęcia z kameralistyki na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie.

Od wielu lat jej pasję jest twórczość Mieczysława Wajnberga. Jest współzałożycielką i prezeską Instytutu Mieczysława Wajnberga (www.instytutwajnberga.org), w ramach którego realizuje projekty artystyczne, naukowe i edukacyjne. Od 2024 roku, wspólnie z Lilianną Krych, pełni funkcję dyrektorki artystycznej Festiwalu Muzyki Żydowskiej im. Róży Tiktiner w Tykocinie (www.tiktiner.pl).

„Księżniczka”, która gra „anielsko”, tak mówili o niej krytycy i słuchacze 19. Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie (2025), na którym 17-letnia Chinka zdobyła IV nagrodę (ex aequo z Japonką Shiori Kuwaharą).

To studentka Akademii Muzycznej im. Paderewskiego w Poznaniu, gdzie uczy się pod opieką prof. Katarzyny Popowej-Zydroń. Na uczelni nazywają ją Marysią, z czego jest zawsze bardzo zadowolona. Jest laureatką wielu krajowych i międzynarodowych konkursów pianistycznych, m.in. I nagrody na XIX Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym w Ettlingen (2024) oraz I nagrody oraz Grand Prix na XXXI Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina dla Dzieci i Młodzieży w Szafarni (2024).

Pianistka występowała z orkiestrami symfonicznymi: Salzburg Chamber Soloists, Ningbo Symphony Orchestra. Wystąpiła w nowojorskim Carnegie Hall oraz Narodowym Centrum Sztuk Performatywnych w Pekinie.

To para w życiu i w sztuce. Miłosz Pękala jest wibrafonistą i perkusistą, improwizatorem, a także wykładowcą akademickim na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie. Magdalena gra na marimbie, specjalizuje się w kameralistyce XX i XXI wieku. Szczególnie bliski jest im nurt minimal music oraz szeroko rozumiana muzyka elektroakustyczna. Współpracują z wieloma artystami i zespołami.

Mają specjalną pracownię, w której ćwiczą, a w niej co najmniej kilkaset instrumentów perkusyjnych – melodycznych i niemelodycznych – z różnych stron świata lub przedmiotów przerobionych na instrumenty perkusyjne. Miłosz Pękala jest także pasjonatem starych urządzeń analogowych, które kolekcjonuje, przywraca do życia, a następnie wykorzystuje jako instrumenty.

Zespół odwołujący się w swojej nazwie do wielkiego kompozytora XX wieku – Witolda Lutosławskiego – powstał w 2007 roku i obecnie jest jednym z wiodących kwartetów smyczkowych w Polsce.

Występuje w składzie:

• Roksana Kwaśnikowska – I skrzypce
• Marcin Markowicz – II skrzypce
• Artur Rozmysłowicz – altówka
• Maciej Młodawski – wiolonczela

Lutosławski Quartet dość szybko ugruntował swoją wysoką pozycję. W ciągu dziesięciu lat działalności gościł już na takich prestiżowych festiwalach, jak Warszawska Jesień, Wratislavia Cantans, Klarafestival w Brukseli, Ankara Music Festival w Turcji, Hong Kong Arts Festival, Tongyeong International Music Festival w Korei Południowej, World Music Days i Jazztopad.

Wystąpił też w wielu renomowanych salach koncertowych, m.in. w Kioi Hall w Tokio, YST Conservatory of Music w Singapurze, Hangzhou Theatre, Forbidden City Concert Hall w Pekinie, Megaron w Atenach, Konzerthausie w Berlinie, Bozar w Brukseli, salach SESC w São Paulo, w Filharmonii Narodowej oraz Studiu im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie. Zespół niejednokrotnie koncertował z wybitnymi artystami, takimi jak Garrick Ohlsson, Piotr Anderszewski, Kevin Kenner, Bruno Canino, Michel Lethiec, Tomoko Akasaka, Eugen Indjic, Ryszard Groblewski, Andrzej Bauer, oraz ze znakomitymi jazzmanami –– byli to m.in. Kenny Wheeler, John Taylor, Uri Caine, Benoît Delbecq, Vijay Iyer, Charles Lloyd, Kris Davis. Muzycy kwartetu współpracowali również z paryskim IRCAM-em.

Lutosławski Quartet nagrywał dla wytwórni Naxos, DUX i CD Accord, jego nagrania wydało też NFM. Wykonuje głównie muzykę XX i XXI wieku, wiele uwagi poświęca popularyzacji muzyki polskiej, m.in. Witolda Lutosławskiego, Karola Szymanowskiego, Pawła Mykietyna, a także Marcina Markowicza – jednego z członków zespołu. Płyta – 2016 – zawiera utwory specjalnie skomponowane dla kwartetu i jemu dedykowane.

Od 2007 roku Lutosławski Quartet działa jako jeden z zespołów Narodowego Forum Muzyki we Wrocławiu.

„32-letni organista z Polski mianowany organistą tytularnym Wielkich Organów Saint-Sulpice w Paryżu”– pisał dwa lata temu francuski dziennik „Le Figaro”, który nazwał go „Chopinem organów”. Saint-Sulpice to największy kościół i parafia w stolicy Francji, a Mossakowski został następcą wybitnych organistów: Charles-Marie Widora, Marcela Dupré i Daniela Rotha.

Mossakowski jest też uznanym improwizatorem. Był artystą-rezydentem Radio France w Paryżu (2019-2022) i NOSPR w Katowicach (2023-2024). Obecnie jest także dyrektorem artystycznym cyklu koncertów organowych w Narodowym Forum Muzyki we Wrocławiu. Opracował własną, przeznaczoną na organy i orkiestrę wersję „Wariacji na temat Paganiniego” Witolda Lutosławskiego, utworu przeznaczonego pierwotnie przez kompozytora na dwa fortepiany, a później na fortepian z orkiestrą.