Od 1960 r. nieustannie koncertuje w Polsce i na świecie, zawsze współpracując z najwybitniejszymi muzykami. Był członkiem takich zespołów jak Kwartet Zbigniewa Namysłowskiego, Kwintet Krzysztofa Komedy, Michał Urbaniak Group, Michał Urbaniak Constellation, Kwintet Zbigniewa Namysłowskiego, Trio Tomasza Stańki, Adam Makowicz Unit, Trio Karolak-Szukalski-Bartkowski, Niemen Enigmatic Czesława Niemena, In Formation Sławomira Kulpowicza, Mainstream Jana „Ptaszyna” Wróblewskiego czy Studio Jazzowe Polskiego Radia. Od 1992 r. gra w Trio Andrzeja Jagodzińskiego.

Brał udział w największych festiwalach jazzowych (USA, Izrael, Liban, Etiopia, Nowa Zelandia, Australia, Japonia, Indie oraz cała Europa). Jest honorowym członkiem Tauranga Jazz Festival Society oraz The New Orleans Clubs New Castle on Tyne England.

Nagrywał płyty z najlepszymi muzykami jazzowymi. Jego dyskografia obejmuje kilkadziesiąt płyt, w tym DrumsDream (1976, Polskie Nagrania Muza; CD: 2006) – pierwszą w Polsce płytę firmowaną przez perkusistę. Uczestniczył też w nagraniach wybitnych polskich wokalistów: Ewy Bem, Grażyny Auguścik, Urszuli Dudziak, Agnieszki Wilczyńskiej, Anny Stankiewicz i Stanisława Sojki. Na scenie spotykał się także z muzykami zagranicznymi, jak: Freddie Hubbard, Clark Terry, Joe Newman, Art Farmer, Ben Webster.

Przez pięć lat z rzędu triumfował w rankingu czytelników czasopisma „Jazz Forum” (w kategorii „Perkusista”). Laureat Nagrody Indywidualnej I Stopnia za Szczególny Wkład w Rozwój Edukacji Artystycznej w Polsce, przyznawanej przez Centrum Edukacji Artystycznej oraz Grand Prix Jazz Melomani za Całokształt Działalności. Odznaczony Odznaką Zasłużonego Działacza Kultury oraz Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

Artykuł Czesław Bartkowski pochodzi z serwisu FRYDERYKI 2026.

Artysta jest gościem wielu festiwali o światowej renomie, jak np. Warszawska Jesień, Edinburgh Festival, Berliner Festspiele, Festiwal w Starym Krakowie, London City Festival. Zasiada w jury wielu prestiżowych konkursów skrzypcowych (m.in. konkursu im. N. Paganiniego w Genui, H. Wieniawskiego w Poznaniu, T. Wrońskiego w Warszawie). Występuje ze sławnymi orkiestrami, takimi jak English Chamber Orchestra, Filharmonia Izraelska, Wiener Symphoniker, BBC Scottish Orchestra, Orchestre National de France, Filharmonia Narodowa, Sinfonia Varsovia, NOSPR, Filharmonia w Oslo, Orquesta Nacional de España, Polska Orkiestra Kameralna, Orkiestra „Amadeus”. Przez dwa lata był pierwszym skrzypkiem słynnego Kwintetu Warszawskiego. Od kilkunastu lat tworzy duet skrzypcowy ze swoim synem, Jakubem Jakowiczem.

Otrzymał wiele wyróżnień i odznaczeń, m.in. nagrodę Związku Kompozytorów Polskich za wielokrotne wykonania muzyki współczesnej, nagrodę Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków „Orfeusz” (1986 – za najlepsze wykonanie utworu polskiego kompozytora na Warszawskiej Jesieni) i nagrodę krytyków francuskich Diapasond’Or (1989) za Łańcuch II Lutosławskiego. Nagranie Partity Lutosławskiego zostało ukoronowane Fryderykiem ’96. Artysta jest także laureatem licznych nagród państwowych.

Jest emerytowanym profesorem zwyczajnym Uniwersytetu Muzycznego im. F. Chopina w Warszawie oraz visiting professor w Soai University w Osace (Japonia).

W ciągu swojej kariery dokonał wielu nagrań dla firm polskich i zagranicznych, takich jak EMI, Angel, Le Chantdu Monde, Riikonsert, Polskie Nagrania, DUX i inne.

Krzysztof Jakowicz uważany jest za „skrzypcowego prawnuka” Henryka Wieniawskiego. Gra na skrzypcach włoskich, podarowanych mu przez jego mistrza, prof. Tadeusza Wrońskiego.

Artykuł Krzysztof Jakowicz pochodzi z serwisu FRYDERYKI 2026.

W latach 1991–93 pisał felietony dla magazynu „Tylko Rock”. Produkował i prowadził programy muzyczne 60/90 dla TVP (1991–93). Był dyrektorem marketingowym BMG Poland (1993), współtwórcą i prezenterem kultowej Radiostacji (1998–2000), redaktorem naczelnym pisma „Aktivist” (2000). Prowadził także show Radia Roxy pt. Wysypisko (z raperem Vieniem, 2010–13) i program w Radiu Gdańsk Czarowne chwile ze starym winylem (z Jackiem Staniszewskim).

Ma na koncie kilka drugoplanowych ról aktorskich, jest autorem muzyki i piosenek do kilku filmów (m.in. Słodko gorzki, za którą dostał w 1996 r. otrzymał nagrodę na gdyńskim XXI Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych, Psy II. Ostatnia krew oraz Reich – wszystkie w reżyserii Władysława Pasikowskiego, ponadto Tramwajada, w reż. Bolesława Pawicy, a także dokumentalne filmy i realizacje teatralne Andrzeja Titkowa).

W 2011 r. został odznaczony przez Prezydenta RP Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Przez kilka lat, do 2014 r., był członkiem Rady Akademii Fonograficznej. Od 2017 r. zasiada w Prezydium Zarządu Stowarzyszenia Autorów ZAiKS. Członek Zarządu Fundacji Music Export Poland.

Artykuł Tomek Lipiński pochodzi z serwisu FRYDERYKI 2026.

W 1983 r. Zbigniew Hołdys zawiesił działalność zespołu, a w 1992– rozwiązał zespół i na wiele lat wycofał się z życia publicznego. Rok później Perfect reaktywował się i działa do dziś, odnosząc kolejne sukcesy. W obecnym składzie: Grzegorz Markowski, Piotr Urbanek, Jacek Krzaklewski, Dariusz Kozakiewicz, Piotr Szkudelski, Perfect gra od 1998 r.

Dyskografia zespołu obejmuje ponad 30 albumów, w tym 9 studyjnych (ostatni – akustyczna Muzyka – miał premierę w 2016 r.) i 8 koncertowych. Wydana w 2002 r. płyta Symfonicznie, nagrana z Polską Orkiestrą Radiową, uzyskała status platynowej płyty w zaledwie dwa tygodnie od premiery, bijąc rekord na polskiej scenie muzycznej. Zespół świetnie odnalazł się także w nowych mediach – singiel Wszystko ma swój czas (Kozakiewicz/Cygan) z płyty DaDaDam wydanej w 2014 r. przekroczył prawie 40 mln odtworzeń na oficjalnym kanale YouTube i jest najchętniej oglądanym klipem zespołu.

Artykuł Perfect pochodzi z serwisu FRYDERYKI 2026.