W drugiej połowie lat 80. Ryszard Riedel stopniowo oddalał się od zespołu, popadając w nałóg narkotykowy, przez co w 1986 i 1987 r. grupa koncertowała z Tadeuszem Nalepą, z którym w 1988 r. wydała wspólny album – Numero Uno. Wcześniej jednak ukazały się dwa albumy Dżemu: Zemsta nietoperzy oraz koncertowy Lunatycy – czyli tzw. przeboje całkiem Live. W 1989 r. ukazały się albumy Najemnik oraz instrumentalny The Band Plays On…. Dwa lata później wydany został Detox, na którym znajdują się takie przeboje jak List do M., Jak malowany ptak czy Sen o Victorii. W tym samym czasie dyskografię uzupełnił album The Singles, gromadzący wszystkie single zespołu.

W 1992 r. do zespołu na stałe dołączył perkusista Zbyszek Szczerbiński, zastępując Jerzego Piotrowskiego. W 1993 r. ukazał się Autsajder, a rok później –album Akustycznie.

Dnia 30 lipca 1994 r. w szpitalu w Chorzowie zmarł Ryszard Riedel. Przyszłość Dżemu stała się bardzo niepewna, jednak muzycy postanowili spróbować jeszcze raz. Miejsce Ryśka zajął Jacek Dewódzki. W ramach hołdu dla zmarłego artysty w 1995 r. odbył się koncert utrwalony na płycie List do R. na 12 głosów.

Z Dewódzkim zespół nagrał cztery albumy: hardrockowy Kilka zdartych płyt, wydany w 1995 r., Pod wiatr – w 1997 r., dwupłytowy album koncertowy Dżem w Operze cz. 1 i 2 – w latach 1998-1999, oraz Być albo mieć – w 2000 r.

W 2001 r. nastąpiła zmiana za mikrofonem. Nowym wokalistą został Maciej Balcar. Pierwszą płytą nagraną z nowym głosem jest album 2004.

Dnia 27 stycznia 2005 r. w wypadku samochodowym zginął Paweł Berger, klawiszowiec zespołu. Jego miejsce w składzie zajął Janusz Borzucki, który gra w Dżemie do dziś. Rok później w Domu Muzyki i Tańca w Zabrzu odbył się specjalny koncert, zarejestrowany na albumie Pamięci Pawła Bergera.

Kolejna studyjna płyta zespołu ukazała się w roku 2010. Jest to swego rodzaju powrót do korzeni grupy i dawnych brzmień. W latach 2010-2015 ukazały się trzy wydawnictwa koncertowe: 30 urodziny, Symfonicznie oraz 35 urodziny.

W swojej dotychczasowej historii Dżem grał rocznie ok. 100 koncertów, występując jako gość specjalny m.in. przed takimi gwiazdami światowego rocka jak The Rolling Stones, ZZ Top, Eric Clapton, AC/DC czy Lynyrd Skynyrd.

Aktualny skład zespołu: Beno Otręba – gitara basowa, Adam Otręba – gitary, Jerzy Styczyński – gitary, Zbyszek Szczerbiński – perkusja, Janusz Borzucki – instrumenty klawiszowe, Maciej Balcar – wokal.

Mimo że przeszłość to dla weteranów rzecz bardzo ważna, nasi weterani ciągle jeszcze mają plany na przyszłość…

Artykuł Dżem pochodzi z serwisu FRYDERYKI 2026.

Sukces, jaki odniósł na VIII Międzynarodowym Konkursie im. Fryderyka Chopina, otworzył przed nim drzwi do wielu prestiżowych sal koncertowych na świecie. Trzecia Nagroda, w towarzystwie Garricka Ohlssona oraz Mitsuko Uchidy, Nagroda Specjalna za najlepsze wykonanie Poloneza oraz Nagroda im. Witolda Małcużyńskiego, zapoczątkowały karierę, którą artysta kontynuuje do dziś, prowadząc ożywioną działalność koncertową na wszystkich kontynentach.

Występował jako solista z tak renomowanymi orkiestrami jak: Chicago Symphony, American Symphony, Concertgebouw, Royal Philharmonic, BBC Symphony Orchestra, Yomiuri Nippon, Gewandhaus, Tonhalle Orchester Zürich, RAI, Santa Cecilia, Orquesta Sinfónica Nacional de Mexico, Orquesta Nacional de España, Orquesta Sinfónica Nacional de Argentina, warszawska Filharmonia Narodowa i NOSPR.

Koncertował w słynnych salach Carnegie Hall, Avery Fisher Hall, Alice Tully Hall, Sali Zgromadzenia Ogólnego ONZ w Nowym Jorku, Orchestra Hall w Chicago, Suntory Hall w Tokio, Berliner Philharmonie, Gewandhaus w Lipsku, Teatro Colon w Buenos Aires, Concertgebouw w Amsterdamie, Musikverein i Konzerthaus w Wiedniu, Royal Festival Hall w Londynie i Festspielhaus w Salzburgu.

Zyskał olbrzymie uznanie jako juror ponad stu wielkich międzynarodowych konkursów pianistycznych. W dniu 5 listopada 2001 r. Piotr Paleczny był solistą Galowego Koncertu z okazji 100-lecia istnienia Filharmonii Narodowej w Warszawie.

Od 1993 r. jest dyrektorem artystycznym najstarszego na świecie festiwalu pianistycznego – Międzynarodowego Festiwalu Chopinowskiego w Dusznikach Zdroju. Od 2004 roku jest również dyrektorem artystycznym Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. I.J. Paderewskiego w Bydgoszczy.

Profesor Piotr Paleczny prowadzi klasę fortepianu na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie, a jego studenci zdobyli już kilkadziesiąt nagród w konkursach pianistycznych na skalę krajową i międzynarodową.

Najnowsza płyta Piotra Palecznego, wydana przez Narodowy Instytut Fryderyka Chopina, ukazała się w połowie 2015 r. i niemal natychmiast zyskała wielkie uznanie zarówno melomanów, jak i krytyki muzycznej.

Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina w Warszawie 1 marca 2017 r. przyznał Piotrowi Palecznemu zaszczytny tytuł Honorowego Profesora Uczelni.

Artysta został odznaczony wieloma prestiżowymi odznaczeniami, zarówno polskimi, jak i zagranicznymi, m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis” i meksykańskim Orderem „Aguila Azteca”.

Artykuł Piotr Paleczny pochodzi z serwisu FRYDERYKI 2026.

Karierę rozpoczęła w latach 60-tych w zespole Krzysztofa Komedy, śpiewała też i nagrywała z orkiestrą Edwarda Czernego. Początkowo wykonywała głównie standardy jazzowe, ale po nawiązaniu współpracy z Michałem Urbaniakiem (późniejszym mężem) zmieniła swój styl śpiewania. Podstawę Jej wokalistyki stanowi instrumentalne traktowanie głosu, wywodzące się z klasycznej i powszechnej w muzyce jazzowej techniki zwanej „scatem”. Dzięki temu na przestrzeni kilku lat stała się jedną z najpopularniejszych i najoryginalniejszych postaci polskiego jazzu.

Swego rodzaju słownik muzycznego języka Urszuli Dudziak stanowi album z 1972 roku „Newborn Light”, nagrany wspólnie z Adamem Makowiczem. W 1973 roku wraz z Michałem Urbaniakiem wyjechała do Nowego Jorku. Obecnie mieszka w Warszawie. Występowała lub nagrywała wspólnie z takimi sławami, jak m.in.: Bobby McFerrin, Herbie Hancock, Jaco Pastorius, Ron Carter, Michael Brecker, Flora Purim, Nina Simone, Carmen McRae, Dee Dee Bridgewater, Sting czy Lionel Hampton.

Koncertowała niemalże we wszystkich krajach Europy, Azji i obu Ameryk, w tym w słynnej nowojorskiej Carnegie Hall oraz podczas Newport Jazz Festival. Współpracowała z wieloma znanymi zespołami i formacjami jazzowymi, m.in. z Vocal Summit, Vienna Art Orchestra, orkiestrą Gila Evansa i zespołem Archiego Sheepa.

W 1972 roku prestiżowy amerykański magazyn „Down Beat” przyznał albumowi „NewbornLight” maksymalną ocenę pięciu gwiazdek. Natomiast w 1979 roku „Los Angeles Times” mianował Urszulę Dudziak Śpiewaczką Roku. Nagrała blisko 50 albumów, z czego najważniejsze to: „Newborn Light” (1972), „Fusion” (1974), „Atma” (1975), „Midnight Train” (1977), „Vocal Summit” (1982), „Magic Lady” (1990), „Painted Bird” (1997), „The Best of Urszula Dudziak” (2001) oraz „Urszula Dudziak Superband Live At Jazz Cafe” (2009).

W swoim artystycznym dorobku ma również występy w musicalach oraz udział w nagraniach ścieżek dźwiękowych do filmów fabularnych. Urszula Dudziak często poszerza swój repertuar włączając do niego muzykę ludową i klasyczną. W 2007 roku wzięła udział w koncercie JAZZSINFONICA w ramach 11. Wielkanocnego Festiwalu im. Ludwiga van Beethovena. Na krążku „Live At Jazz Cafe” Jan Smoczyński, w oryginalny sposób, zaaranżował wybrane utwory Fryderyka Chopina.

Urszula Dudziak została odznaczona medalem Gloria Artis oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Zmusiła filipińską armię do tańca, a swoich wiernych fanów zadziwiła szczerością autobiografii „Wyśpiewam wam wszystko”. Na szczęście wciąż zachwyca nas nie tylko anegdotami, ale i swoim oryginalnym śpiewem – wydana w 2013 roku płyta „Wszystko gra” to Urszula Dudziak jaką znamy i kochamy: jazzowy wulkan radości i energii. Niezwykła osobowość, z jeszcze bardziej niezwykłą historią, niecodzienną skalą głosu, swobodą i perfekcją intonacji oraz oryginalną techniką wokalną, które pozwoliły Jej zyskać opinię artystki niezwykle oryginalnej i kreatywnej. Każdy z koncertów to spotkanie z pełnymi humoru, dystansu do świata i siebie samej historiami, spotkanie z muzyką, która zawojowała świat, i wreszcie spotkanie z samą Urszulą Dudziak, która podbiła serca widzów swoimi brawurowymi występami wraz z jej 16 osobowym zespołem w programie „Bitwa na Głosy”. Artystka oczarowuje publiczność swoim poczuciem humoru, dystansem do codzienności, historiami o legendach światowego jazzu, muzyce oraz niezrównaną energią która obdarza zgromadzoną publiczność.

Artykuł Urszula Dudziak pochodzi z serwisu FRYDERYKI 2026.